ذكر خلافت مأمون بيعت مأمون عبد الله بن هارون كه كنيه‌اش ابو جعفر و مادرش يك كنيز بادغيسى بنام مراجل بود ، يعنى بيعت عام ، پس از قتل امين مخلوع بروز يكشنبه پنج روز مانده از محرم سال يكصد و نود و هشتم بود . وى براى رضا ( ع ) على بن موسى بن جعفر ابن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب بعنوان وليعهد خود بيعت گرفت و لباس سياه را منسوخ كرد و بجاى آن لباس سبز پوشيد و مردم را بدين كار وادار كرد . اما هاشميانى كه در مدينة السلام بودند بر آشفتند ، اين كار براى مردم بغداد عموماً و هاشميان خصوصاً ناگوار بود كه ملكشان بفرزندان ابو طالب انتقال يابد . بدين جهت حسن بن سهل برادر ذو الرياستين را كه نايب مأمون در عراق بود بيرون كردند و با منصور بن مهدى بيعت كردند ، ولى كار او سر نگرفت كه مردى زبون بود و بروز پنجم محرم سال دويست و دوم با برادرش ابراهيم بن مهدى بعنوان خلافت بيعت كردند و بر منبرها در مدينة السلام و شهرهاى ديگر نام او را ياد كردند و او سپاهى براى جنگ حسن بن سهل كه در ناحيهء مدائن بود فرستاد و جنگهاى سخت در ميانه رفت . آنگاه مأمون از مرو به قصد بغداد حركت كرد و على بن موسى الرضا ( ع )